Breda en de Amerikanen

Sinds dit jaar ben ik ook stadsgids voor Ontdek Breda. Wandelingen door onze mooie stad waarbij de rustieke hofjes en tuinen worden bezocht, de rijke geschiedenis van de stad wordt verteld met natuurlijk ons eigen paard van Troje, Adriaan en zijn Turfschip. Waarom begin je hier nu over? Hoor ik u denken. De verklaring is even simpel als schrikbarend. Zoals u in het nieuws wel heeft meegekregen zijn de waterstanden in de Nederlandse wateren de laagste sinds allerlei metingen begonnen. Een van de gevolgen is dat de Rijn zo laag staat dat beroepsvaart er niet meer doorheen kan. Zo ook de Cruiseschepen die anders over de Rijn allerlei andere steden aan doen. Over economische gevolgen van klimaatverandering gesproken. Met man en macht worden alternatieven voor te bezoeken steden gevonden en één daarvan is Breda. Niet met schepen maar met bussen worden de toeristen naar het Chasséveld gereden. Vanaf daar nemen we ze mee. Langs de Gasthuispoort, langs het Kapucijnerhof, door de Willem Merxtuin (met de zeldzame Steenbreekvaren op een muurtje!) en het Begijnhof naar het Valkenbergpark. Vandaar natuurlijk langs het Kasteel van Breda. Voor Amerikanen een grote teleurstelling als je een Disney-prinsessenkasteel verwacht. De geschiedenis van de voorvaderen van onze Koning en hun gevolg maakt het enigszins goed. De Grote Kerk, ook een gebouw ouder dan de Verenigde Staten van Amerika, maakt indruk. En waar komen toch al die kleine steentjes op de straten en pleinen van Breda vandaan? Zijn die lokaal gewonnen? Ik denk het niet want Nederland is van oorsprong een rivierdelta met weinig harde steensoorten in eigen bodem. Dus een vraag die ik moet uitzoeken. We lopen nog even langs het hoogste punt van Breda om via Huize Ocrum, de oudste Drogist van Breda en het kleinste beeldhouwwerkje van Breda weer langs de Gasthuispoort terug te lopen naar het Chasséveld. Ik neem even afscheid van mijn groep en vertel ze dat ik ze weer terugzie bij Kasteel Bouvigne. Een paar ogen lichten op en ik demp gauw de verwachtingen. Ook dit is geen Sissikasteel maar wel een met een slotgracht, een heus torentje en hele mooie tuinen.

Ik rijd gauw naar Bouvigne en wacht daar op de bussen. Als makke schaapjes druppelen de Amerikanen uit de bus. Ze hebben het kasteeltje vanuit de bus al gezien en zijn benieuwd. Ik pluk mijn groep uit de massa en loop gauw naar binnen. Ik vertel ze kort een stukje geschiedenis van het kasteel. De eerste vermelding in documenten vinden we terug in 1425, 67 jaar voordat Columbus voet aan wal zette in de Bahama’s. In 1611 kwam het in handen van de familie van onze Koning. Vanaf 1775, een jaar voor de Declaration of Independence, is het door de eeuwen heen regelmatig van eigenaar gewisseld, verloederd en verbouwd, totdat het in 1972 in eigendom kwam bij Waterschap Brabantse Delta. Ik loop met ze naar de Franse tuin en geef aan dat ze een half uurtje vrij kunnen rondwandelen. Ik zal langzaam een route lopen en stilstaan bij mooie fotomomentjes. Ook hier weer een onverwachte vraag: Wat is dat kleine huisje met al dat hout met gaatjes? Ik leg uit dat dat een insectenhotel is. De meegelopen Amerikanen kijken me wat verrast aan maar begrijpen de noodzaak van deze vooral educatieve hulp aan de natuur. We hebben hier ook een mooi uitzicht op het kasteel en enkele mobieltjes en toestellen klikken gretig. We kunnen niet in het kasteel en dat is toch een kleine teleurstelling. Gelukkig lopen er nog een paar bruidsparen rond voor hun bruidsfoto’s. Dat geeft nog een beetje Disney-gevoel aan het Kasteel. De tijd begint te dringen en ik struin langzaamaan terug naar de ingang. Bij de deur neem ik vast afscheid van mijn groepsleden en zo mak als ze uit de bus kwamen slenteren ze weer terug de bus in. Als ik naar mijn auto loop komen de bussen nog voorbij en ik zwaai ze enthousiast na en denk: een hete zomer, een droge Rijn… Dat zal een permanent gevolg van klimaatverandering zijn…

Boomstam Henk Wanders, NatuurWijzer, IVN-gids Mark & Donge

Markandalletjes

• Vakanties voorbij. Nu echt zomers weer! Met buien!
• Twintig jonge Lepelaars in Weimeren. Ganzen en ooievaars verzamelen. Gele Luzernevlinders zag Ria Lambregts in Markdal. Trekvlinder uit zuiden, te gast op Rode Klaver.   
• Steun voor Dijkgraaf en Waterschap van nmv Markkant, IVN Mark&Donge en De Groene Koepel om intimidatie van zijn toezichthouders tegen te gaan. Anders wordt het een ‘wilde westen’ en ‘het recht van de sterkste’. 

  

• Nacht van de Vleermuis. Hoor het onhoorbare en proef de nachtelijke sfeer van het vliegende zoogdier! Zaterdagavond 20-22u. Natuurpunt Markvallei, Klapekster. Kolonie 41. Wortel (B).
• Nacht van de Vleermuizen. Vangen in Etten-Leur elke nacht 1 miljoen muggen. Excursie vrijdagavond 28 aug. 21-22u30. Centrum Etten-Leur. Aanmelden website IVN Dintel en Marklanden.
• Natuurwandeling Gilzerwouwerbeek. Succesvolle natuurontwikkeling met stromende beek, poelen, ooievaars (nu drie jongen!), piepkleine luid kwakende boomkikkertjes! Natuurvereniging NLGR werkt aan herstel naar bron in Gilze. Zaterdagmiddag 29 aug. 13u30-15u30. Aanmelden IVN Mark&Donge.
• Pinokkio Pimpelmees. Heeft dubbellange snavel. Eet zijwaarts. Is volledig geaccepteerd, ziet Iris van der Vlerk.

  

Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge