Door Joop van Riet
Het Ulvenhoutse Bos
Dat is een van de meest door stikstof bedreigde Natura2000 gebieden. Terwijl het toch juridisch zo goed beschermd is…? Na een paar jaar onderzoek en overleg constateert de provincie “0,8% van het bos lijdt NIET aan stikstof-overbelasting”. Dat moet je natuurlijk wel drie keer lezen om te beseffen dat er in al die jaren nog niets verbeterd is. Het zegt dus dat 99,2 % van het bos wél lijdt onder die verstikkende stikstof!
Bronnen zijn: buitenland (47%), landbouw (35%) en mobiliteit (auto’s: 11%). Ook Isover – Saint Gobain uit Etten-Leur levert een fors aandeel. Buitenlandse stikstof neemt in Nederland af, maar zelf exporteren we nog steeds meer dan er hier binnen komt! Hoe doen ze dat in het buitenland dan? Hier gaat alle aandacht naar de kleine bron van recreatie, honden en natuurbeleving door mensen, terwijl de grote jongens ongemoeid gelaten worden! En gemeentes nog steeds vergunningen afgeven die MÉÉR in plaats van minder stikstof leveren. Totdat de Raad van State ingrijpt, getriggerd door milieu- en natuurverenigingen…
Alles blijft mensenwerk
Net zoals het cadeau dat Esther van Beek, Maaike de Moor en Patty Kluytmans voor het Markdal realiseerden. Vanuit de Batoniahoeve in Galder wisten ze 500 meter meanders voor een vrij stromende Galderse Beek te realiseren. Waterschapsbestuurder Karin van den Berg (Water Natuurlijk) was enthousiast over dit privé-initiatief en subsidieerde het met de provincie. Want “voor een goed plan is altijd geld”, is een bekend motto! Erbij wordt ook al een Voedselbos van ca 1 ha ontwikkeld, vanuit het ideaalbeeld om mensen weer de link tussen grond en voedsel te laten beleven. Dan resteert er nog een paar honderd meter rechtgetrokken Galderse Beek, voordat het Hazeldonkse water de Mark instroomt. Maar ook dat gebied gaat over een paar jaar via de provincie natuurgebied worden. Dan kronkelt de Galderse Beek weer naar hartenlust, zoals het hoort!
Het blijft een ratjetoe, ook met Oehoe’s die vanuit Vlaanderen hier de grens oversteken, net zoals de Rode Wouwen, de nieuwe DNA ottersporen in het Markdal en sterke aanwijzingen over een zwervende jonge wolf. Wat een ratjetoe van natuur, dat maakt het zo boeiend in het Markdal!
