Hier in Nederland leven twee soorten groene kikkers, de POELkikker en de MEERkikker. Daarnaast hebben we de zogenaamde bastaardkikkers. En nu is ontdekt dat ook die bastaardkikker zich kan voortplanten. Met een kikkerkenner heb ik een rondje in natuurgebied Wouwerbeek in Bavel gewandeld. Daar hoorden we al snel een kwakend koor van “boerennachtegalen”, zo worden kikkers ook genoemd. Deze waren al begonnen. Voorzichtig naar het andere ven gelopen en zagen daar nog een paar van die blaaskaken. Mooi op een rijtje zaten de heren groene kikkers te kwaken en elkaar te verdringen. Het waren in dit geval groene Poelkikkers. Zeg niet zo maar groene kikker, want dan is de vraag welke? We hebben namelijk in Nederland een groene kikkercomplex. Niet de kikkers die in een soort trauma zitten, maar het is de mens die in een ingewikkelde materie zit. We kennen officieel twee soorten groene kikkers, dus de Poelkikker en de Meerkikker. Daarnaast kennen we een hybride, een kruising, en die heet officieel Bastaardkikker. En die kikker kun je vergelijken met een muilezel of een muildier. Beide soorten zijn onvruchtbaar. Maar de bastaardkikker is juist wél vruchtbaar. Door een uniek voortplantingsmechanisme is deze kikker in staat zich wel succesvol voort te planten. Dat kan met een poelkikker, maar ook met een meerkikker. En de bastaardkikkers kunnen ook met elkaar paren en nakomelingen krijgen.. Maar nu duizelt het een beetje, ook bij mij. Van daar dat groene kikkercomplex.
De poelkikker, dat is zeg maar onze Brabantse kikker. Die komt vooral voor op hoge zandgronden van zuid en oost Nederland. De meerkikker vooral op klei en veen gronden in noord Nederland. En de bastaardkikker kom je – zoals je kon verwachten - overal in Nederland tegen.
En dan zijn er ook nog bruine kikkers, die er heel groen kunnen uitzien. Maar let op: heeft hij aan beide zijden van de kop een bruine vlek, dan is het een bruine kikker (of de zeldzame heikikker). En een groene zonder bruine vlek is echt een groene kikker.
Het gezang van de groene kikkers is nu niet te horen, Alleen in tijd van de voortplantingen vanaf april. Van de bruine kikkers daarin tegen hoor je bijna nooit iets. Zij beginnen al heel vroeg in het voorjaar met hun voortplanting. Zo vroeg dat de begroeiing in de diverse waterplassen nog nauwelijks aanwezig is. Zou je als potente bruine kikker hard geluid maken, zoals de groene kikkers, dan ben je zo het haasje! De natuurlijke vijanden merken je zo op en hebben dan een flinke maaltijd. Het geluid van de bruine kikkers klinkt meer als een lage bromtoon. Je kunt misschien eind februari al bruine kikkerhompen in het open water gaan zien. Goed zichtbaar – logisch - want in het koude water moet elke zonnestraal voor warme ontwikkeling zorgen. Daarentegen zie je de ei-hompen van de groene kikkers echter nauwelijks. Die komen later in het warmere water met dan al plantengroei. Het is beter dat ze wat lager liggen, omdat er dan meer vijanden zijn dan in het voorjaar. Het kwakende gezang van de groene kikkers is dus goed hoorbaar, ze durven dat zo hard te doen, omdat ze beschut zijn door de vegetatie.
Zo dat was mijn verhaal rond de groene kikkers en het groene kikkercomplex. Hopelijk gaan mensen die de groene kikkers in hun eigen vijver hebben, nu wel gewoon lekker slapen op het geluid van het gezang van de ‘boerennachtegaal’.
Ad van der Laar – natuurgids IVN Mark&Donge
Markandalletjes
- Volop bezoek in het Markdal. Plukjes Grauwe Ganzen, honderden Meerkoeten en vele duizenden grazende Canadese Ganzen, zonder visumplicht!
Flottielje Canadese Ganzen stoomt op naar Markdal! - Ook Keizer Julius Caesar moest niets hebben van ons landje schreef hij in De Bello Gallico. Al die doornige heggen en hagen met stekelige meidoorns waren te prikkelend voor zijn Legioenen. Maar Maaike Griffioen ziet dat anders in haar onderzoek voor de West Brabantse Vogelwerkgroep. Die heggen zijn heel belangrijk voor vogels. natuur, etc. in zo’n hagenlandschap, te zien op oude luchtfoto’s met slingerende hagen in het Markdal. Vereniging Markdal en Waterschap Brabantse Delta gaan daar bij de inrichting aan werken. Julius Caesar ligt er niet meer van wakker, maar zijn opvolgers aan de dorpsranden wel. Die willen ook op honderd meter afstand geen enkele heg of haag. Alsof het uitzicht ‘hun’ eigendom is, dat claimde zelfs Caesar niet.
- Winter Natuurwandeling Duiventoren. Bosgebied met Moerken als oud turfwinningsgebied, en stuifduinen. Zaterdagmiddag 20 december. 13u30-15u30. Afsluiting in Tuin Toon Thielen, met snert. Aanmelden en snert bijdrage. Via website IVN Mark&Donge.
- Nog ruimte voor de traditionele Mark&Leij Nieuwjaarsquiz in Bellevue-Chaam. Met stimulerende leiding van quizmaster Victor! Gaat jeugdig elan eindelijk de krasse ‘founding fathers’ verslaan? Zijn Natuurmonumenten boswachters of die van Staatsbosbeheer het slimst? Wie van Baarle Hertog van Nassau of Gilze&Rijen wint de thuiswedstrijd van Chaamse Alphen? Maak het mee! Vrijdagavond 9 januari. Aanmelden met teams van zes (of solo):
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. . - Vlaamse Midwinterwandeling. Zou een duffel nodig zijn? Zondag 21 december. 10-12u. Natuurpunt Markvallei. Kolonie 41. Wortel (B). De Klapekster. Ted Overmeer meldt een échte Klapekster op de Castelreese Heide!
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge
Een tijdje hadden we niets over het Ulvenhoutse bos gehoord. Maar nu staat het weer vol in de belangstelling. Een gebed zonder end lijkt het. Maar je kan bidden tot je een ons weegt, maar daar krijg je nog geen bos voor van enige diversiteit. En daar gaat het juist om in het kader van Europa 2000. De stikstofdepositie heeft een belangrijke rol gespeeld bij de achteruitgang van de biodiversiteit in het bos, zoveel is wel zeker. Niet alleen de veehouderij, maar ook het transport en de industrie zijn daar schuldig aan. Bovendien is het Ulvenhoutse bos nog eens hondenlosloopgebied, zodat de hondenpoep een niet onbelangrijke factor is in de stikstofvergiftiging.
In 2000 voerden enkele leden van de Groene Koepel, Natuur- en milieuvereniging Markkant en IVN Mark en Donge een onderzoek uit naar de grote veehouderijen die in een boog langs het Ulvenhoutse bos waren gelokaliseerd. Daar waren zware vervuilers bij. De conclusie luidde dan ook dat gemeente en provincie veel te ruimhartig waren bij het verlenen van vergunningen voor ammoniak-missies. Binnenkort wordt een belangrijk evaluatierapport over het beheer van het Ulvenhoutse bos gepubliceerd. Dit Evaluatie Natura 2000 beheerplan Ulvenhoutse bos heeft zijn eindconceptversie bereikt en moet nu nog enkele instanties passeren. De provincie Noord-Brabant is de instantie waar de evaluatie heeft plaatsgehad.
Het was hoog tijd dat het Ulvenhoutse bos weer in de aandacht kwam. De provincie was goed op weg met een zogenaamde Gebiedsgerichte Aanpak (GGA), toen met het aantreden van een nieuw kabinet in 2024 de minister van Landbouw, het jonge BBB-lid Femke Wiersma, de GGA opzegde. Nieuw beleid zou aan het eind van het jaar komen. Maar dat kwam er niet. De minister werd bekend voor haar notoire non-beleid. Maar non-beleid is ook beleid. Dus de vraag was: hoe nu verder?
Intussen is al heel wat kalkrijk kwelwater via de Bavelse Leij door het natte bos gestroomd. Tal van onderzoeken zijn er geweest, die aangaven hoezeer het achteruit ging met de biodiversiteit. Zo staat het bos bekend om zijn plantensoorten als Knikkend Nagelkruid en de Witte Rapunzel. Ecologen zijn zich bewust van de nefaste ontwikkelingen. Ook de Bosanemoon, die tot voor kort welig tierde in het bos, lijkt nu onzichtbaar. Met de GGA wilde de provincie op basis van landelijk beleid de situatie verbeteren. In beginsel zijn naast de ZLTO, de landbouwbelangenvereniging, ook de natuur- en milieuwaarden vertegenwoordigd, namelijk met de Brabantse Milieufederatie (BMF). Het is de bedoeling, dat het werk van de GGA nu weer gaat worden voortgezet.
Daarbij wordt veel verwacht van het Evaluatie Natura 2000 beheerplan Ulvenhoutse bos. Het zou kunnen bijdragen aan het doel dat de bescherming van het Ulvenhoutse bos niet langer een gebed zonder end blijft.
Marius Aalders – natuur- en milieuvereniging Markkant
Markandalleltjes
- Heel veel ganzen grazen het Markdal af. Aalscholvers nemen te water vis te grazen!
- Leider grote mestfraude in grensgebied uit Baarle accepteert ruim miljoen aan boete. Meldt zaterdagse BN De Stem. Daar ging dus vele jaren illegaal heel veel stikstof de lucht in en fosfaat het water in, ten koste van de natuur. Dat zijn heel veel hondenpoepjes ……
- Meerdere monumentale ‘witte huisjes’ op Seeligterrein worden tijdelijk onderkomen als ‘groene broedplaats’. Door vrijwilligers van o.a. nmv Markkant is hard gewerkt aan opknapbeurt door verlichting, verwarming, vloerbedekking, verven van muren, etc. Er kan ‘gebroed’ gaan worden.
- Inloop werkochtend IVN Natuurtuin Oranjepolder. Zaterdagmorgen. 13 december. 9-12u. Gezellig samen snoeien, zagen, knotten, harken en vooral ervaren, bewonderen en bijpraten! Domeinweg 9. Oosterhout. Zie IVN Mark&Donge.
- Vogelwandeling Bleeke Heide. Zondag 14 sept. 10-12u. Overwinteraars op pleisterplaats voor water- en weidevogels. Met vogelkijkplaats. Sinds dertig jaar herstelde vennen, waterstand verhoogd, en de vogels komen! Aanmelden via website IVN Mark&Donge.
- Natuurpunt Markvallei scoorde op Bleeke Heide bergeenden, wintertalingen, smienten, pijlstaart, torenvalk en als vaste bezoekers toendrariet- en kolganzen.
Smient, kleurrijke winterse fluiteend! Foto Ria Lambregts - Hoogwater in de Mark. Plichtsgetrouwe Corrie Roovers van de Pennendijk. Zij was kort na de oorlog de hulp bij de fam. De Wilde. Die woonden in het Silezische huis in de Blauwe Kamer. Als de Mark buiten zijn oevers kwam (wat elk jaar gebeurde) kwam ze met kaplaarzen over het Sulkerpad en kippenbruggetje heen en weer. Voor nog hoger water had ze stelten bij zich! Plicht is plicht!
- Vijftal Raven gezien en gehoord in Mastbos door Hella van Driel en Michel Kapoen.
- Winterse Koperwieken plukken in Bavelse tuin van Aad van Diemen alle rode bessen uit de groene hulstbomen.
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge
Ik moest aan dokter Dolittle denken, de arts die, door zijn vermogen met de dieren te spreken, allerlei avonturen beleefde. De Engelsman Hugh Lofting verzon deze goede dokter toen hij in de Eerste wereldoorlog diende en brieven naar zijn kinderen schreef. Het beschrijven van de werkelijke toestand in de loopgraven vond hij of te gruwelijk of te saai. Na de oorlog vormden deze brieven de basis van een reeks kinderboeken over dokter Dolittle. Kinderboeken, inderdaad, maar wel met een onderwerp dat me tot aan de dag van vandaag fascineert. Stel dat we in staat zouden zijn direct met andere dieren te communiceren, wat zouden we dan leren? Eerlijk gezegd denk ik dat we ons dan beter zouden beperken tot luisteren in plaats van praten, want in dat laatste geval gaan we waarschijnlijk aan de spreeuwen vertellen dat ze niet op de auto’s moeten kakken, of aan de kauwen dat ze na zonsondergang geen geluid meer mogen maken.
Ja, alleen maar luisteren naar wat er gezegd wordt door die kauwen, dat lijkt me al heel wat. Vlak bij mijn huis is zo’n stel essen waarin ze graag bij elkaar komen. Tegen zonsondergang komen ze luid roepend aan en zoeken ze een plekje in de takken. Als het eenmaal donker is dan wordt het wel rustiger, maar niet helemaal stil. Als je erlangs loopt dan hoor je roepjes, piepjes en … gebabbel. Ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven, maar ik heb stellig het idee dat die vogels een beetje zitten te keuvelen. Misschien spreken ze de dag door, maken ze plannen voor de volgende dag om ergens naartoe te gaan waar volop te eten is, of zijn ze gewoonweg aan het roddelen.
Kauwen en andere kraaiachtigen zijn niet de enige vogels die lekker met elkaar kletsen. In het boek “Wondervogels” van Jantien de Boer, die o.a. voor de Leeuwarder Courant schrijft, wordt dat ook vermeld voor verschillende soorten wadvogels, zoals voor (rosse) grutto’s kanoeten en lepelaars. Jantien tekende verhalen op van trekvogelonderzoekers, de meeste uit de ‘school’ van Theunis Piersma, de bekendste trekvogeldeskundige van Nederland. Als je erover nadenkt is het niet zo’n gek idee dat sommige vogels met elkaar spreken om relevante informatie aan elkaar over te brengen. Een kauw wordt zomaar vijftien jaar, een grutto kan de dertig halen. Dat zijn best lange levens, waarin een hoop ervaringen worden opgedaan. Als je als vogel in staat bent je wijze lessen door te geven dan heeft dat een voordeel, omdat zowel jouw eigen overleving als die van je nakomelingen wordt vergroot.
Met welke ‘woorden’ vogels dat doen, dat is tot op heden onbekend. Wat wel bekend is, is dat vogels verschillende dialecten kunnen hebben en dat in sommige gevallen mannetjes en vrouwtjes verschillende geluiden gebruiken (of dat ook iets zegt over de onderlinge verstandhouding weet ik niet). In ieder geval kunnen we allemaal vaststellen dat tijdens de trektijd vogels soms veel geluid maken. Kolganzen die overvliegen jodelen wat af. En of dat nu zo is om onderling contact te houden, of dat er meer informatie in zit (“pas op, windmolen rechts!”) daar kunnen we voorlopig nog lustig over speculeren.
Hiervoor gaf ik aan dat het een slecht idee zou zijn als we als mensen tegen vogels zouden praten om ze te vertellen wat ze moeten doen en laten. Toch kan praten tegen vogels nog ergens goed voor zijn. Theunis Piersma beschreef dat soms grutto’s helemaal in de kramp schieten als ze worden gevangen voor onderzoek. Ondanks dat de onderzoekers voorzichtig te werk gaan raken de dieren compleet gestrest. Niet zo gek als er uit het niets een net over je kop wordt gegooid en een grote tweevoeter je in zijn hand opschept! Hij merkte dat zachtjes tegen de dieren praten ze al snel kalmeerde en dat ze het daarna zichtbaar beter deden. Hij sprak wel Fries met ze, misschien is dat een voorwaarde.
Leo Nagelkerke, West-Brabantse Vogelwerkgroep
Markandalletjes
- Het is nu een mistige ochtend, heel stil, zelfs geen jodelende ganzen. Ook geen gepraat. Maar de komst van de winter laat zich voelen.
- Handen uit de mouwen. Wilgen knotten zaterdagmorgen 29 november. 9-12u30. Bij IJsvermaak (met erwtensoep) Bouvignelaan 3. Breda. WestBrabantse Vogelwerkgroep en IVN Mark&Donge.
- Waterschap Brabantse Delta wil plots tegen alle plannen voor natuurbeleving in, géén kano-, watersportroute door een moeras bij Blauwe Kamer. Ondanks investeringen in Markdal-Zuid wordt zo de geplande doorgaande kanoroute Hoogstraten-Breda v.v. onmogelijk gemaakt. Zonder overleg werd dit aan Kano- en Watersport Verenigingen uit Nederland en Vlaanderen meegedeeld. Tussenoplossing wilde Waterschap niet bespreken. Met name Brabants Landschap dreigt dan uit het beekherstelproject Markdal te stappen, was de boodschap aan de watersportvertegenwoordiger.
- Brabants Landschap doet aan fondsenwerving, maar als natuurliefhebbers uit die gebieden geweerd worden, lijkt dat voor natuurbeleving een kat in de zak. Aan Vereniging Markdal als spreekbuis van de streek is gevraagd te zoeken naar een oplossing in balans.
- Weinig excursies, dus alle tijd voor sinterklaas-surprises!
- Vogeltrek nu merkbaar. Honderden ganzen grazen in Markdal.
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge
Onze wandeling begint weer bij de Duivelsbrug, nu een licht buitje en daarna stralende zonneschijn met 7 graden celsius ! Zwemmend in de Mark op rustig water twee jonge mannetjes Kuifeend, bruin met wat wittige veren, in overgangskleed. Natuurlijk ook enkele Waterhoenen, Meerkoeten en Wilde Eenden. Een Roodborstje vliegt vlak voor mijn voeten het pad over naar de wilde rozenhaag, om dekking te zoeken. Overal het trompetten van de grazende Grote Canadese ganzen, ook later in de wei, nabij de stuw in totaal wel bijna driehonderd exemplaren. Er loopt ook nog een Grauwe Gans tussen en een paar kruisingen (hybriden) met een Boerengans.
Foto Ria Lambregts
Het wildrooster over, waar meestal de koeien grazen, plotseling valt een vlucht van wel vijfentwintig Putters op een paar meter afstand, op een groep akkerdistels, meteen pikkend aan de zaden en de luizen, een schitterend gezicht die kleuren, vooral dat rood rond de snavel en dat geel, in dit zonnige heldere licht! Ja mooi weer vier Aalscholvers in de dode eik, was toch weer even geleden.
Op naar de stuw, van daaruit kijkend de Mark volgend. Hééé mooi in de verte tussen de distels en het lage gras een 40-tal Kieviten. Zeker nog niet naar de kust, of verder naar het zuiden, als de kou invalt, dan op naar de betere voedselgronden. Blijkbaar is de oever van de Mark daar ook een welkome rust en pleisterplaats?
Vlakbij zeker 70 grazende Meerkoeten, nog niet zoveel van deze zwartblessen gezien langs de Mark! In de verte nog een tiental Kokmeeuwen en vier Nijlganzen. Ook een tachtig Spreeuwen voedsel zoekend langs de oever van de Mark, groepsgewijs, dicht bij elkaar en reagerend op je collega naast je. Een gaaf gezicht dat samenspel. En Alweer teruglopend , met een prachtig zicht en licht op de afstervende beukenstaken, waar de Kauwen alweer spelend bezig waren om de holle delen te verkennen. Nabij de notenbongerd enkele Koolmezen, en Houtduiven. Die Houtduiven vlogen plots naar de grazige zijkant om de graszaden letterlijk tussen het gras uit te eten. Ook goed te zien dat de jonge Houtduiven de witte vlek missen in de hals en nog niet mooi van kleur zijn. Nog een kijkerblik naar de dode eik, nog steeds vier Aalscholvers, maar nu met twee Nijlganzen erbij. Een maf gezicht die ganzen zo hoog op een tak te zien staan.
Op het asfaltpad waren diverse Vinken de gevallen elzenzaden aan het oppikken. Mooi want het was rustig met fietsers en wandelaars. In de vijver van IJsvermaak vier rustende Soepeenden. De rest van IJsvermaak mooi gemaaid, en voor de toekomst klaar om straks te schaatsen ……., maar geen vogel te bekennen. Weer een mooie, rustige tocht, met weer leuke waarnemingen, tot de volgende, houdoe!!
Willem Veenhuizen – WestBrabantse Vogelwerkgroep
Markandalletjes
- Regen en koude nachten, even wennen aan wat voor november normaal was …..
- Sinterklaas is aangekomen, kerstman en nieuwjaar 2026 komen er aan. Ook de traditionele Mark&Leij Nieuwjaarsquiz in Bellevue-Chaam. Onder stimulerende leiding van quizmaster Victor! Gaat jeugdig elan de krasse ‘founding fathers’ verslaan? Welke boswachters van Natuurmonumenten of Staatsbosbeheer zijn het slimst? Wie van gemeentes Baarle Hertog van Nassau of Gilze&Rijen wint de thuiswedstrijd van Alphen-Chaam? Vrijdagavond 9 januari. Aanmelden met teams van zessen:
- Waterdeskundigen overlegden donderdag in Nationaal Deltacongres over steeds meer water en droogte! In het Chassé. Waterschap, Breda en Provincie toonden resultaten van Markdal en deel Nieuwe Mark. Maakte veel indruk, zeker de vernieuwende ecologische bouw van de Nieuwe Mark!
- Het jaarlijkse ‘Zonnetje’ kreeg Wilco de Zeeuw voor zijn ‘boeren met biodiversiteit’. Als voorbeeld voor ‘het kan wél!’. Juist door water in gezonde bodem vast te houden
- Kleinschalig, herinrichting achtertuin. Tegels (als hittebron) vervangen door waterdoorlaatbaar ‘Padvast’. Afvoer van afdak ontkoppeld van riool. Water stroomt nu in ‘mini wadi’. Rechte paden kronkelen als meanders. Dankzij ecologische hoveniers Robert-Isa al drie klimaat-plusjes in onze postzegeltuin, bijdrage aan beetje duurzamere planeet? Geeft een goed gevoel!
- Stadsplantenwandeling Ginneken. Tussen Mark en Markt. Zondagmiddag. 13u30-15u30. 23 november. Verrassende ontdekkingstocht met Aad van Diemen langs bakken, palen, muren, bermen, voegen, waterkanten, enz. Wat levert het Ginneken aan oude en nieuwe exoten op? Zie ook boek Stoepplanten. Aanmelden via website IVN Mark&Donge.
Ook bij de kerk stadsplanten in het Ginneken. Zie boven. Foto Aad van Diemen - Hernieuwde ontdekkingstocht Bleeke Heide. Zondagmiddag. 23 november. 13u30-16u. Net als 45 jaar geleden kijken en genieten op vogeltocht. Bleke Heide is hét winterse vogelparadijs, met grote waterplassen. Behouden dankzij bevlogen natuurliefhebbers. Start: P-‘vogelscherm Bleke Heide’. Oude Bredaseweg. Natuurpunt Markvallei.
- Tussen de regen komt zonneschijn!
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge
Na een spannende Halloweenavond met een strooptocht voor snoep langs mooie, spookachtige tuinen, ligt het hele gezin zaterdagochtend loom in ons bed. Het is weekend en we starten langzaam op. Ik maak pannenkoeken voor ontbijt. De herfst laat zich goed zien. De bladeren verkleuren nu in rap tempo en het regent pijpenstelen. Mijn dochters druppelen naar beneden en kijken ondeugend naar buiten. Papa, zullen we gaan plassenstampen? En ze beginnen me over te halen. Dan worden we goed wakker en we moeten onze nieuwe regenlaarzen nog testen. Daarna kan ik veel beter leren voor mijn proefwerk Frans. Ik ben snel overgehaald. Eerst pannenkoeken eten en dan pak ik wat spullen bij elkaar. Een tas met droge kleren, warme slofsokken, een paar handdoeken en natuurlijk twee warme dekens. Even controleren of we nog chocomelk hebben en dan gauw de meisjes in de ravotkleren jagen. Kom op meiden! Ik ben er klaar voor, wie gaat er mee? Snel rennen ze naar hun kamer, doen een oude broek aan en een paar laagjes kleren; hemdje, T-shirtje, lange mouwenshirt en een trui. Dan kan er een dun regenjasje overheen en blijven de winterjassen gespaard. Als het te warm wordt, kan er een laagje uit. Het is niet de eerste keer dat de dames op pad gaan.
Waar gaan we naar toe? Vraag ik ze. Weet je nog papa… Dat bos met het avonturenpaadje… Waar misschien wel vissen over het pad zwommen… Bij dat grote meer… Ik fopte mama toen nog door op mijn knieën in de plas te gaan zitten. Hij leek zo héél diep. Ze lacht weer bij het idee dat dat gelukt was. Mama wist wel beter maar speelde het mooi mee. Ja, die plek weet ik nog wel. De parkeerplaats voorbij huis Den Deijl. Daar loop je zo richting het ven naast het Vlonderpad. Met een beetje geluk liggen er ook weer mooie, lange plassen op de tankbaan.
Als we aankomen is de opgebouwde spanning niet meer te houden en, als zwaluwtjes die bij de Mark uit hun nestgaatjes schieten, springen de meiden de auto uit. Pas op! Je bent nog op een parkeerplaats. Gelukkig zijn ze het pad al op. Daar ligt de eerste plas. Voorzichtig stappen ze in de plas. Hoe diep is deze, papa? Vaders hebben de bovennatuurlijke gave om dat van een afstandje goed te kunnen zien. Die illusie moet ik helaas doorbreken. Probeer maar. Loop voorzichtig verder en voel met je voetjes waar de bodem is. Al gauw blijkt de plas niet zo diep en van de volgende wordt al verwacht dat er doorheen gebanjerd kan worden. De eerste sprongen worden ook al gemaakt en het geschater bij spetterend water is een genot voor mijn oor. De ondeugende glimlach maakt het plaatje af. Net als bij zwemmen in fris water, moet je er even doorheen en dan ben je gewend.
De meiden rennen nu de volgende plas in... wordt vervolgd!
Boomstam Henk, NatuurWijzer, IVN-gids Mark & Donge
Markandalletjes
- Zonnig herfstig, bladeren vallen, takken worden zichtbaar, bladblazerbaasjes maken overuren. Anders zou de kringloop het gewoon verteren.
- Kersvers. Bestuurders GGA Ulvenhoutse Bos hebben hun ei met maatregelenpakket gelegd. Tachtig hectare aan de oostkant komt vrij voor natuurinclusief boeren. Om stikstof te reduceren en woningbouw mogelijk te maken. Kwelherstel moet effectief, zoals kritische Ecologische Autoriteit stelde. Discussiepunt - ook bij presentatie maandag - blijft terugdringen natuurbeleving, wandelen, fietsen, honden uitlaten (aangelijnd). Hondenbezitters zijn ook natuurliefhebbers, en zorgen voor draagvlak. Komt nieuwe hondenloszone aan zuidwestrand. SBB bepaalt uiteindelijk, was zelf helaas niet aanwezig. Twintig procent stikstof komt van Isover Etten-Leur, met provinciale vergunning! Ook verkeer grote stikstofbron. Komen nu bijeenkomsten met de bewoners en natuur (eindelijk!) Totale kostenraming voor meerjarenproject ca 20 miljoen. Bijdrage provincie 7, Breda 4 miljoen. Restant later. Eerste reacties: zorg voor draagvlak, gefaseerde aanpak, geen uitstel en altijd ‘boter bij de vis’ maatregelen,
- Ook vers: Boeiend IVN Markdalfestival in Vianden, was zondag ter ere van komende afronding natuurherstel Markdal-Noord. Werd 20 jaar terug gestart door zes IVN bronwaterdragers. Symbolisch zorgden die in 2006 al voor vrijstromend water. Vianden is historische plek uit 2011 met provinciale lijsttrekkers. Werd basis voor oprichting Vereniging Markdal als uniek burgerinitiatief met regie en budget. Zo honderd hectare verworven en bestemmingsplan klaar. Waterschap nu voortvarend met realisering. Alles werd ontroerend verbeeld door Hanna van Mourik Broekman en Peer van de Meulenbroecke van Theatergroep Stormkamer. Ontroerende en geslaagde bekroning. Nu de Markhoeve in Strijbeek nog ….
- Familie Padenstoelenwandeling. Zondagmorgen 9 november. 10-12u. Dorstse bossen bekend om rijkdom aan honderden paddenstoelen, zoals Kostgangerboleet, Zwameters, Zwamgasten en Biefstukzwam. IVN info kraam is (weer) paraat. Aanmelden via website IVN Mark&Donge.
Biefstukzwam? Op Wolfslaar. - Oude landbouwtechnieken. Voordracht door Laura Danckaert in bezoekerscentrum Vallei van het Merkske. Inspiratie voor hedendaagse biodiversiteit, waterbeheer en landbouw. Vrijdagavond 7 november. 20-22u. Vallei van het Merkske. Kolonie 41. Wortel (B). Natuurpunt Markvallei.
- Interim periode tussen landelijke verkiezingen van ‘het kan wél’ naar ‘wij willen duurzame groene gemeentes’.
Joop van Riet – natuurgids IVN Mark&Donge
